Τι είναι δύναμις

Αντικρίζοντας ένας φίλος του Ισοκράτη κάποιον ψηλό νέο με μακριά και γεροδεμένα χέρια στο γυμναστήριο της αρχαίας αγοράς, εξέφρασε τον θαυμασμό του! Α…..αυτός είναι ότι πρέπει για να εξελιχθεί σε ιδανικός πυγμάχος με λιγάκι προπόνηση, λέει. Συμφωνώ, απαντά ο Ισοκράτης, αλλά μόνο όταν το στεφάνι της νίκης είναι πολύ ψιλά κρεμασμένο και κερδίζεται μόνο με το μπόι. Παρατηρούμε στη φύση πως τα πανύψηλα και γεροδεμένα δένδρα δεν αντέχουν τις καταιγίδες περισσότερο από τους θάμνους, αλλά ξεριζώνονται και τριματιάζονται καμιά φορά ευκολότερα. Το γερότερο ξύλο στη φύση που δεν σπάζει τόσο εύκολα είναι κάποιο θαμνώδες δεντράκι που λέγετε ‘κρανιά’. Καρποφορεί στις αρχές του χειμώνα τα νόστιμα κράνα του, και είναι περιζήτητο ως ξύλο για την κατασκευή της γκλίτσας των βοσκών και ως αμυντικό (φονικό) όργανο όταν οι περιστάσεις το απαιτούν.

Στο βασίλειο των εντόμων βλέπομε την ψείρα που είναι το μικροσκοπικότερο και το σιχαμερότερο παράσιτο στη φύση να αναστατώνει ολόκληρες κοινωνίες με την αποικιοκρατική του δεξιοτεχνία. Το υπερβολικό βάρος, αναφέρει ο γνωστός Γερμανός γιατρός ‘Louis Kuhne’, δεν είναι δείγμα δύναμης, αλλά σοβαρής μεταβολικής αρρώστιας. Μπορεί το υπέρβαρο κορμί να φαίνεται δυνατότερο από το ισχνό, αλλά ποτέ όμως δεν μπορεί να αντέξει την αρρώστια και την σκληρή δουλειά του δεύτερου. Η υγιή κορμοστασιά του λεπτοπελεκημένου ανθρώπου, είναι ευέλικτη σαν λυγαριά και ζηλευτή σαν κυπαρίσσι.

Η εντυπωσιακή δύναμη του υπερογκωμένου παλαιστή και πυγμάχου, οφείλεται μεσοπρόθεσμα στην έλξη της γης που έχει πάνω στον όγκο τους. Έξω από τη γη στο διάστημα που δεν υπάρχει βαρύτητα ο όγκος δεν μετρά καθόλου σαν δύναμη. Ακόμα και ο Όλυμπος να συγκρουστεί εκεί με τον ψύλλο, δεν θα κλάψει ούτε και θα χύσει σταγόνα αίμα κανένας. Θα σε «βαρέσω», εννοούμε την ιδιότητα της βαρύτητας που αντανακλά η γη πάνω στον όγκο του καθενός, αλλά ποτέ όμως δεν αντιπροσωπεύει την εσωτερική δύναμη. Τι είναι τότε η δύναμης; Σίγουρα όχι ζήτημα όγκου, ούτε αποτέλεσμα τροφής και υπερβολικής γυμναστικής, διότι όλα αυτά καταναλώνουν νευρική δύναμη για κίνηση, χώνευση και άσκηση, προπαντός όταν γίνετε κατάχρησης.

Κάθε γραμμάριο τροφή που καταναλώνομαι παραπάνω από ότι το σώμα μας χρειάζεται για τον αναβολισμό, σημαίνει μεγάλη απώλεια νευρικής ενέργειας και μεταβολικής ανωμαλίας ταυτόχρονα σαν συνέπεια. Εάν αφαιρέσομε την παραπανίσια αυτή τροφή και την αντικαταστήσουμε με περισσότερη εργασία στη θέση της, τότε θα επωφεληθούν διπλά στην υγεία και στην τσέπη ταυτόχρονα. Η δύναμης δεν παράγετε στο στομάχι ούτε και με την πολύχρονη άσκηση, αλλά αναπαράγετε στον ύπνο με τη αναζωογόνηση του οργανισμού αποκαθιστώντας την ιδανική κυκλοφορία.

Η κούραση ποτέ δεν υποδεικνύει τροφή αλλά πάντοτε ύπνο. Κάθε βράδυ ανανεώνομε την δύναμή μας στη κρεβατοκάμαρα και όχι στην τραπεζαρία. Το πολύ φαΐ, λέγανε οι αρχαίοι μας πρόγονοι, όχι μόνο σπαταλάει χαράμι χρήματα και πολύτιμο χρόνο, αλλά καταστρέφει και την υγεία μας ταυτόχρονα. Η οκνιά η χρόνια τεμπελιά έχουν ως προέλευση τις αισθητικές καταχρήσεις και ειδικά τις κοιλιόδουλες συνήθειες.
Παρατηρούμε τους ενθουσιώδες και φανατικούς αθλητές να ξοδεύουν αρκετό χρόνο συχνά στα γυμναστήρια για να γίνουν γερόκορμοι, λένε. Φυσικά θα τρώνε πολύ όταν γυμνάζοντε πολύ, αλλά ποιο είναι το όφελος; Αφού με λιγότερη γυμναστική και μέτρια τροφή, φτάνουν στον ίδιο σκοπό γρηγορότερα και υγιέστερα, γλιτώνοντας χρήματα, δύναμη, κούραση και νευρικό απόθεμα.

Γνωρίζουμε από πείρα ότι όταν οι μυς του σώματος είναι υπερβολικά αναπτυγμένοι, το μυαλό συνήθως παραμένει υποανάπτυκτο. Ποτέ δεν συναντάμε ανθρώπους με υπερβολικά εξογκωμένα μπράτσα να είναι πνευματικά και διανοητικά αξιοζήλευτοι. Συνήθως συμπεριφέροντε τραχιά και βγάζουν το μεροκάματό τους παλεύοντας η σαν σωματοφύλακες σε διάφορα σωματεία. Λέγεται μάλιστα πως όταν οι μυς των αρχαίων μας προγόνων άρχιζαν να εξογκώνονται υπερβολικά, χάσανε και τον λαμπρό πολιτισμό τους ταυτόχρονα. Παραβίασαν φαίνεται το ιερό τους γνωμικό ‘ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ’. Ίσως να παρασύρθηκαν από τους τραχείς και πνευματικά αδιάφορους Ρωμαίους κατακτητές.

Η ικανότητα του ανθρώπου να εκτελεί καλά τις πράξεις του, προέρχεται από την καρδιά, πνεύμονες, μυαλό και την ψυχή. Η ψυχή δεν χρειάζεται καμιά τροφή απολύτως, το μυαλό σχεδόν μηδαμινή και η καρδιά με τους πνεύμονες τόση λίγη, που δεν χρειάζεται να την υπογραμμίσω ιδιαίτερα. Η φυσική δύναμη προέρχεται απ’ την αναπνοή, η νοητική από το μυαλό και η πνευματική από την ψυχή. Ο άνθρωπος είναι τεράστιος ηλεκτρικός δυναμός και δεν χρειάζεται πολλά κάρβουνα σαν την ατμομηχανή για να κινηθεί, Παράγει μεγαλύτερη δύναμη και αντοχή όταν καταναλώνει λιγότερη και αγνότερη τροφή.

Χρειαζόμαστε ξύπνιο μυαλό, σταθερά νεύρα, ελαστικό κορμί και ψυχικό κουράγιο για να είμαστε ολοκληρωμένοι σαν ανθρώπινοι οργανισμοί. Κανένα από τα παραπάνω φυσικά χαρίσματα δεν πρέπει να μας απουσιάζουν εάν θέλουμε να προκόψομε στη ζωή. Δεν μπορεί να σκέφτεται βαθιά κανείς και να χαραμίζει την δύναμή του με χρονοβόρες πέψεις και ηδονιστικές καταχρήσεις ταυτόχρονα. Η οικονομία του νευρικού αποθέματος είναι περισσότερη αναγκαία από την χρηματική αποταμίευση. Την απατηλή ψευδαίσθηση που νοιώθει γερότερος κανείς μετά το φαγητό η από αλλά διεγερτικά ψευδοτεχνάσματα, προέρχεται από τη νευρική απώλεια για να διώξει την περιττή και αφύσικη τροφή του. Γίνετε με λίγα λόγια αναγκαία σπατάλη νευρικής ενέργειας για να αποβάλει τον ανεπιθύμητο και επικίνδυνο εισβολέα απ’ το σώμα μας. Αυτοί είναι οι λόγοι που πλανάνε και οδηγούν πολλούς δυστυχείς ανθρώπους στην κοιλιόδουλη συνήθεια, αλκοολισμό, ναρκομανία, τεμπελιά, χρεοκοπία και τελικά στη φυλακή η και στο θάνατο.

Η ορθόδοξη Ιατρική, νομίζω, έχει Ιερό χρέος να διαφωτίσει την ανθρωπότητα λιγάκι περισσότερο για να την απαλλάξει από τον τεράστιο κίνδυνο της σωματικής υγιεινής κατάρρευσης. Το ότι η προληπτική Ιατρική είναι περισσότερο αποτελεσματική σαν θεραπεία και λιγότερο πολυδάπανη από την φαρμακευτική κανείς δεν το αμφιβάλει. Το Ιατρικό επάγγελμα θα πρέπει να ‘ναι λειτούργημα στην ανθρωπότητα και όχι εμπόριο κρατώντας τον κοσμάκη μακριά από την υγιεινή του διαφώτιση. Χρειαζόμαστε διαφωτιστικούς Γιατρούς που θα μοιράζουν γνώση παράλληλα με την όποια θεραπευτική τους προσφορά. Η προσωρινή απατηλή ανακούφιση με τις φαρμακευτικές συνταγές και την αφαίρεση βιολογικών οργάνων δεν είναι διόλου ιδανική θεραπευτική λύση. Πλουτίζουν κυρίως τις φαρμακευτικές βιομηχανίες και τα προσωπικά τους αμπάρια.

Του Δημήτρη Καραλή, Doctor Φυσικοπαθητικής (Naturopathy)